Orhan Kemal her seferinde okuduğumda beni derinden sarsmayı, insanların çıkarcılığı, kötülüğü, nankörlüğü... üzerine saatlerce düşünmeme sebep oluyor. Açlığın ve yoksulluğun insanları getirdiği nokta da insanların yaptığını bir nebzede olsa hoşgörüyle karşılasam da diğer taraftan insani değerlerin her ne olursa olsun bu kadar ezilemeyeceğini düşünerek eserdeki karakterlere kızmaktan kendimi alamıyorum. Orhan Kemal her seferinde bunu nasıl başarıyor bilmiyorum ama yazdıkları senaryo olup satır satır gözümün önünde canlanıyor, karakterler sanki daha önce tanıdığım birileriymiş gibi gelmeye başlıyor... Yani Orhan Kemal sadece okutmuyor aynı zamanda izletiyor, yaşatıyor...Eser üzerine özel bir kaç kelâm etmem gerekirse bir solukta okuyup bitirdiğim ve bittiğinde derin üzüntüye boğulduğum harika bir romandı.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.