- SPOİLER-
Hasan Ali Toptaş tarafından kaleme alınmış “Kuşlar Yasına Gider” adlı kitabın içeriğine baktığımızda, kitap temelde baba ile oğlu arasındaki ilişkiyi baz alarak hikayesini okura sunuyor.
Denizli’de doğmuş olan yazar, şimdi ise eşi Seher Hanım ve kızı Ayperi ile Ankara’da yaşamaktadır. Yazarın babası Aziz Bey uzun bir süre minibüs şoförlüğü yapmıştır. Sonra da tır şoförlüğü yapmaya başlamıştır ancak bir trafik kazası sonucunda bacağını kaybetmiştir. Babası bacağı için çeşitli tedaviler görmüştür ve bir gün bacağına derman aramak için Ankara’ya gitmeye karar vermiştir. Yazar, babası Aziz Bey’i tedaviye götürüp getirmektedir. Babasının tedavisi bitene kadar da babasını hastanede beklemektedir. Ancak babası Aziz Bey, yazara tedavi bitene kadar beklemesine gerek olmadığını söyler. Yazar da babasının tedavisi bitene kadar dışarı çıkar, döndüğünde ise babasını tedavi merkezinde bulamaz, görevlilere sorduğunda babasının çıktığını öğrenir. Yazar babasını yana yakıla her yer de arar ancak kendisini bulamaz. Birden yazarın telefonu çalar, arayan babası Aziz Bey’dir. Yazar da babası Aziz Beyi bulunduğu yerden almak için yola çıkar. Yazar babasını bulduğunda babasının üstü başı çamur içindedir. Babası da havuza düştüğünü ve kimsenin ona yardım etmediğini ağlayarak anlatır. Babası yaşadığı bu olaydan sonra tedavisini yarım bırakır, yazar da babasını Denizli’ye götürür. Yazar babasının tedavileri için Denizli ve Ankara arasında hep gidip gelmektedir. Yazar Denizli’ye gittiğinde yolda onu, acı acı kişneyen beyaz bir at takip eder. Yazar da bunu ailesiyle paylaşır ve dayısı da o atın “ecel atı” olduğunu belirtir. Yazar birgün Denizli’deki evinin balkonundayken beyaz gömlekli bir çocuk görür, ne zaman annesine bu çocuğun kim olacağını soracak olsa çocuk ortalıktan kaybolur. Yazar, yine Denizli’ye giderken ecel atı da kendisini takip etmektedir. Yazarın dayısının atı ölür ve dayısı da telefonunun zil sesini atının kişnemesi yapar hatta atın kişnemesini duymak için oğullarının her zaman onu aramaları istemektedir. Ecel atı yazarı takip etmeye devam eder ve bir gün de yazarın dayı ağaçtan düşüp ölür. Dayısından sonra da yazarın yengesi Gülfem Hanım hayatını kaybeder.
Aziz Bey’in durumu kötüleşmektedir, artık yürümekte zorlanıyordur. Doktorlar tek çarenin ameliyat olduğunu söyler. Aziz Bey yaşının ilerlemesinden ötürü ameliyatı kabul etmez. Aziz Bey’in durumu iyice kötüye gitmektedir. Bir gün yazar ve kardeşi babalarının Lenfoma olduğunu öğrenirler ancak bu durumu annesine ve babasına söylemezler. Aziz Bey’in durumu ciddileştikçe hep eskiyi düşünmeye başlar ve durmadan cenazesine katılamadığı, küçük yaşta ölen oğlu Suat’ı sorar. Yazarın annesi de eskiyi hatırlamasının iyi bir şey olmadığını ağlayarak ifade eder. Aziz Bey ölene kadar ailesi hep onun yanın da olmuştur. Adeta vefa örneği sergilerler. Aziz Bey’in yatağı tuvalete uzak olduğu için ona bir seyyar tuvalet almışlardır, yazarın annesi de her zaman Aziz Bey’e yardımcı olmuştur. Yazar ve ailesi, Aziz Bey yatağında rahat dönemediği için duvara ip bile bağlamışlardır.
Yazar, yine bir gün Denizli’den, Ankara’ya dönmüştür. Evindeyken telefonu çalar, arayan kardeşi Nihat’tır, babalarını vefat haberini verir. Yazar bunun üzerine apar topar Denizli’ye geri döner. Babasını beyaz bir örtünün altında boylu boyunca yatarak bulur ve babasının yüzünü öper. Sonra da babasın kuşluk vaktinde defnederler. Annesi, yazara babasının son nefesini nasıl verdiğini anlatır. Sonrasın da yazar da eşi Seher Hanımla birlikte Ankara’ya geri dönerler.
Kitabın yazarı Hasan Ali Toptaş Denizli’de doğmuştur. Bir sürede Ankara’da memurluk yapmıştır. Kitapta geçen temel mekanlar da Ankara ve Denizli’dir. Burada da görüyoruz ki yazar kendi yaşamının bir parçasını kalemine yansıtmış. Ben de lise eğitimimi Ankara’da yaşadım ve Ankara’da geçen yerlerin çoğuna gitmişimdir. Bu yüzden kitabı kendime yakın hissettim.
Kitabın dil ve anlatımına bakacak olursak dil, açık ve anlaşılırdı. Ben, kitabı rahat bir şekilde okudum ve zorlanmadım. Kitapta birkaç argo kelimeye de rastladım. Ancak bu rahatsızlık yaratacak durumda değildi.
Kitabın geneline değinecek olursak insanda merhamet duygusu ve baba sevgisini uyandıran bir kitaptı. Bu sebeplerden ötürü de ben, kitabı severek okudum.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.