Ahh Melody...
Kitabı okurken bazı satırlarında içimden kaç kere ahh canım Melody dedigimi hatırlamıyorum . Biz sağlıklı , her bir kelimeyi konusabilen insanlar olarak kendimizi ifade edemediğimiz , anlatmak isteyipte anlatadigimiz birçok zaman olmuştur ve ardından gelen anlasilmama siniri , üzüntüsü...
Bizler konusabilirken , beden dilimizi çok basit bir şekilde kullanabilirken bile bu bizi üzüyorsa hiç konusamayan bir kız çocuğunu nasıl üzer nasıl zorlar bir düşünelim .
Melody ve Melody gibi olan bir çok insan sadece normal insanlara nasıl davranılıyorsa onlarada öyle davranılsın istiyorlar . Çok bir şey istemiyorlar .
Kendimi Melody'nin yerine koydum bı an ve ne kadar zengin oldugumu fark ettim . Benim için çok basit ve rahatlıkla yapılan şeyler bazilarinin hayalleri konuşmak , yürümek , kimseye ihtiyaç duymadan yemek yemek ve tuvalete gitmek gibi...
Kitabın kapağını kapatırken sadece çok şükrettim.