Dostoyevski'nin gerçekten efsane eseri.. Romanı yeni bitirdim, sıcağı sıcağına ben de naçizane bir incelemek yapmak istiyorum. İstiyorum ama nasıl anlatılır, bu kitapla ilgili ne yazılır bilemiyorum.. Romanla ilgili ne yazsam hepsi eksik kalacak gibi.. Şu kadarının söyleyebilirim ki; bu eser Dostoyevski kitaplarında gözdem oldu, ilk sıraya geçti..
Kitabın sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın, o kadar akıcı ki bir solukta okunan kitaplardan. Aynı zamanda kitap bitmesin istiyorsunuz okurken..
Kitapta her karakterin ayrı bir öyküsü var. Yazar bunu öyle ince, öyle güzel tahlillerle anlatmış ki.. Adeta yeri, zamanı, kişileri, olayları gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Hatta adeta kitabın içinde, olaylara tanıklık eden bir karakter gibi hissediyorsunuz kendinizi..
Roman karakterlerine gelirsek;
Fyodor Pavloviç Karamazov; şehvet ve para düşkünü bir kişi. Yaptığı iki evlilikten 3 oğlu ve bir de, bir meczuptan olma gayrimeşru oğlu var. Dimitri Fyodoroviç Karamazov; ailenin en büyük oğlu. Babasının bazı kötü özelliklerini almış. Şehvet düşkünü, babasıyla annesinin miras payı için kavgalı. Baba-oğul aynı kadına aşık. İvan Fyodoroviç Karamazov; Fyodor Pavloviç'in ikinci karısından olma oğlu. Babasından nefret ediyor, romanda tanrıtanımaz bir karakter. Aleksey Fyodoroviç Karamazov; yani Alyoşa, ailenin en küçük oğlu. Manastırda kalan Alyoşa Hıristiyanlığı simgeliyor. Bir melek, ailenin en hayırlı evladı. Pavel Smerdyakov; meczuptan olma gayrimeşru çocuk. Sara hastası. Fyodor Pavloviç'e gizlice nefret besler. Üvey ağabeyi İvan'ı kendine örnek alır.
Bunlar ana karakterler tabi ki. Romanda birçok karakter var. Bu karakterlerden öyle üstün körü değil bir betimleme ustalığıyla bahsediliyor. Karakter analizleri çok ustaca yapılıyor.
Yazarın romanı ölmeden üç ay önce tamamladığını okumuştum. Romanda anlatılan üç oğul Dostoyevski'nin hayatının üç önemli bölümüne karşılık geliyormuş.. Dmitri; romantik dönem, İvan; isyan dönemi, Alyoşa; olgunluk dönemi..
Roman karakterinden bahsettim ancak romanın konusundan ayrıntılı, uzun uzun bahsetmek istemiyorum. Bence okunma olasılığını, merak duygusunu azaltıyor çünkü..
Romanda Staretz Zosima'nın konuşma ve öğütlerinin olduğu bölüm gerçekten dikkate değer olmuş. Bir de mahkeme sahnesinde savcı ve savunmanın konuşmaları, bir olaya nasıl değişik açılardan bakılabileceği gözler önüne serilmiş.. Bir de "Büyük Engizisyoncu" bölümü, Engizisyoncunun Tanrı ile hesaplaşması var..
Romanla ilgili tek bir nokta var sadece; romanda Türklerle ilgili birkaç yerde yazılanlar hoşuma gitmedi.. Ancak romana edebi açıdan baktığım için bu nokta üzerinde fazla durmak istemiyorum (Diğer çevirileri bilmiyorum, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarından okudum)
İyi okumalar..(:
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.