DOSTOYEVSKİ 'ye kulak verin , tam 156 yıl önce anlatmış seni beni , hepimizi en çokta yalnızları ve yalnızlığı ...
bir sinek kadar değer vermediğimiz o insanları , konuşmaya bile tenezzül etmediğimiz adeta yalnızlığıyla baş başa bırakmaya gayret gösterircesine önünde dimdik duruşumuzu, sonunda onu yiyip bitiren büründüğü psikoloji ve olmayan cesaretiyle dönüştüğü bambaşka bir kimlik... Bizim yemek yemeye bile layık görmediğimiz bu insanların , paltosunun yakasının kadar hazırlandığını hiç düşünmedik , düşünemezdik ki ...Ötekileştirilen bu insanların sorumlusu olarak hiçbir zaman kendimizi , görmedik... işte bu yüzden insanoğlu hep 'güzel ve yüksek şeylerin ' peşinde süreklenip gider en sonunda da sıkışır , daha derinlere batar .
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.