Gönderi

Bilinmeyen Adanın Öyküsü
9/10
·60 syf.··
Beğendi
·
2020 3. kitabı
Kitabı bugün aldım ve yarim saatte okudum.Eger yüzeysel okuyup geçerseniz çocuk kitabı gibi,masalsı.Ama derinlere bakabilir ve suyun altını görebilirseniz orada başka bir derya var. Isimsizdir kitabın kahramanları.Isim verip kısıtlamamış yazar.Herkes olabilir sen,ben,o hepimiz. Bilinmeyen bir adayı arıyor kahramanımız.Hepimiz gibi.Bu dünyaya atildigimiz günden beri arıyoruz kendimizi,ruh eşimizi,sığınacağimız bir adayı.Ama korkuyoruz yola çıkmaktan.Arayip bulamamaktan,bulup beğenmemekten.Ya da aramaya öylesine odaklanıyoruz ki hep uzaklarda zannediyoruz aradığımızı ,ufka dikiyoruz gözlerimizi ve en yakınımızdakileri göremiyoruz.Yazarin da dediği gibi göz yanılsaması. Korkmaktan korkmayanlar çıkıyorlar kralın karşısına.Bu kral hertürlü otorite olabileceği gibi kendimize koyduğumuz engellerde olabilir.Aliyoruz teknemizi bir de bakıyoruz karar kapısından çıkmış gelmiş temizlikçi kadın bu defa da tekneyi temizlemek için.Yolculukta ve ya yolun sonunda temizlenmesi gerekenler var demek ki.Tekneye tayfa gerek ama kimse yanaşmıyor bu hayali gerçekleştirmeye.Cunku bu yolculukta iki kişi yeter aslında yola devam etmeye.Bir kadın,bir erkek.Ying ve yang.Icimizdeki anima ve animus. Denize açılmak üzere limandan daha büyük vapurlar çıkıyor bizim kahramandan önce.Buyuk gürültü ama küçük dalgalar oluşturuyorlar.Gürültü dalga yaratamayanlarin açıklarını kapatabilmek için yaptıkları uğraştır.Gurultu hem kendimizi hem başkalarını duymamizi engeller.Kahraman diyor ki "sıra bize gelince az gürültü cikaririz ama çok dalga yaratırız." Dalgayı sen başlatırsın ama o kendini devam ettirir.Yayilir sevgi gibi,iyilik gibi. Ve bir rüya görüyor kahramanımız.Nuhun gemisindeki gibi her çeşit yiyecek ve bildik tanidik evcil hayvanlar alıyor teknesine.Kendimizi güvende hissetmek istiyoruz içimizde varlığını hissettiğimiz ama henüz kesfedemedigimiz derinliklere doğru giderken.Tanidik duygular,anılar,düşüncelerle devam ediyoruz yola.Adam şaşırıyor bu küçük tekneye hem bu kadar insan hem bu kadar yiyecek ve hayvan nasıl sığdı diye.Bizlerde şaşırıyoruz kendi içimize,bilinç altımıza doğru yol aldıkça nasıl sıgdırmışız buraya bunca acıyı,bunca düşünceyi, bunca olayı diye. Temizlikçi kadının biraz buraya çeki düzen vermesi gerekiyor galiba. Adam rüyasına devam ediyor ve bir ara kadını kaybettiğini düşünüyor.Temizlik yaparken yoruldu ve gitti diye düşünüyor Kadın ona diyor ki" madem gözün bilinmeyen adadan başkasını görmüyor o zaman bana da yol görünüyor."Adam pişman gözleri kadını arıyor.Ve burada yağmur yağıyor tekneye toprak çuvalları da almışlardı onlar yağmurla beraber topraktan filizler yeşeriyor.Yolda olmak sadece yol almak değildir.Bu süreçte fidan olmaktır çiçek açmaktır.Yolculuk devam ediyor ancak tayfalar huzursuz,öfkeli.Karaya çıkmak istiyorlar.Ic seslerimiz iş başında.Birbiriyle çatışan bir sürü ses var kafamızın içinde.Bazilari diyor ki tek istedigimiz demir atılacak bir liman,içki içilecek bir taverna ve hoşça vakit geçirilecek bir yatak.Guvenli ve basit bir yasam.Peki ya bilinmeyen ada ne olacak?Böyle bir ada yok diyor bir başka ses onu sen uydurdun.Bizler de yaşanacak daha iyi bir yer arıyorduk ama bulamadık diyor bir başkası ve bu catismalar devam ederken bir kara parçası görüyor dümendeki kahraman.Tayfalardan saklamak istiyor bunu çünkü o yola devam etmek bilinmeyen adayı bulmak istiyor ama tayfalar onu tehdit ediyor.Adam karaya yaklaşıyor ve indiriyor tayfaları burada.Kendimize doğru yola çıkarken bize refakat eden anıları,duyguları,düşünceleri bir adaya bırakıyoruz,kurtuluyoruz yüklerimizden.Rahatliyoruz.Bize ne kalıyor geride.Yolculuk için yanımıza aldığımız toprak (ki toprak bizim özümüz )tan fışkıran agaclar,tahıllar,çiçekler kalıyor.Güverte ekili bir tarlayı andırıyor.Tekne yani biz artık denize acılan bir ormaniz.özümüz toprağımız aynı ama yeni yaşamlara kaynagiz.Hasadi toplarken adam yanında bir gölge görüyor ve bakıyor ki temizlikçi kadın.Aslinda hiç gitmemiş hep oradaymış içimizde.Adam ve kadın birbirine sarılmış ying ve yang,anima ve animus ayni bedende.Sabah oluyor,güneş doğuyor ve tekneye isim yazıyorlar beyaz harflerle " BİLİNMEYEN ADA"
Edebiyat
Bilinmeyen Adanın ÖyküsüJosé Saramago · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 200927bin okunma
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.