Kitabın en büyük alamet-i farikası, ana temasını da oluşturan kahramanlarımıza anılarını unutturan sisin, baştan sona okuyucuya da eşlik etmesi, okuyucunun hafızasını da aynen kahramanlarımızın hafızaları gibi puslu hale getirip hikayemiz sonlandıkça sisin de dağıldığını hissettirmesi, o ferahlığı bilinç altında uyandırması sanki... Bu hissiyatı o kadar ince ince hikayeye işlemiş ki yazar gerçekten takdir edilesi, kurgu yavaş ilerliyor, kitap zor okunuyor gibi gelmesi de okuyucuya hep bu nedenle gibi, o sisin size eşlik edişi satırları sizin için ağır hale getiriyor farketmesenizde. Biraz ağır ilerlese de, kitap bittiğinde sisin sizin zihninize de dokunmuş olduğunu hissetmek fevkalade.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.