Düşünün ki bir kapıcı, entellektüel bir kapıcı ancak oligarşinin ortasında, herşeyin sıfarlandırıldığı bir ortamda ve bunun için, böyle sadece proletarya gibi görünmek için çabalayan bir kapıcı, Renee. Rüya kent Paris’te zengin bir apartmanda , toplumun en alt sınıfını temsil eden Renee’nin adını bile kimse bilmez. 27 yıldır kapıcılık yaptığı apartmanda bile. O kapıcıdır Madam Michel. Öldüğünde bile Renee kim diyen komşuları vardır, daha doğrusu kapısının önünü süpürdüğü insanlar. Bu apartman Paris’in göbeğinde, geniş daireleri olan toplumun iyi sınıfından insanların oturduğu yerdir. Yani şuan ki toplum gibi hiyearşik bir sıralama, toplum, Proust’ a bağlanan cümlelerle ifaden edilen sınıflandırma. Aristokrat olmayan Renee ise kendini kitaplarıyla çevrelediği iç dünyasında, asla bir kapıcı gibi değildir. İyi şeyler yer, kendine ait odası, kitaplarla dolu yaşamı vardır; ama sıradan görünür, olması gerektiği gibi, her alt sınıfın yaptığı gibi televizyonu hep açıktır mesela, kuaför, kıyafet gibi masrafları yoktur. O kedisi Lev ile kapısını kapattığında kendi dünyasındadır ve bunu kimsenin bozmasını istemediği için sıradan olmaya dikkat eder.
Böyle geçen yıllar içinde apartmana bir Japon beyefendi taşınır ve ondaki wabiyi farkeder. Sıradan güzelliği, ama gölgelere gizlenmiş olan diğer güzellikleri. Yazarın Japon felsefesine ilgisi ve hayranlığı burada o kadar güzel cümlelerle verilmiş ki, ‘kitabı keşke ben yazsaydım’ diyorum. Japon felsefesi ve feng shui öğeleri ile donanımlı beyimiz Kakuro ile Renee arasında saygı dolu münasebet o kadar muhteşem ki kitabın akışına ve içine dalıp Renee olmamıza yardımcı olmuştur. Bu ikilinin üçüncü küçük dostu Paloma ise bir bakanın 11 yaşındaki kızıdır ve 12.doğum gününde intiharını planlar. Hayat, zeki bir çocuk için içi boş bir akvaryumdur ve onu yutacaktır, ölüp herşeyi cezalandırmak ister. Ancak Renee ve Kakuro ile dostluğu onu hayata bağlar(özellikle Renee ve onun kızkardeşiyle ilgili öğrendikleri) ve ölümü isteyen o iken Renee dünyayı ilk terk eden olur ve ölürken yaptığı şey çok kıymetlidir( sevmeye yatmak dedim ben buna)... ama Paloma ölürken ne yapacaktır ki hayatı daha bilmez bile... okurken bizi düşündürecek, her kelimenin altını çizdirecek, Japonlara hayranlığı artıracak bir kitap ve yine ‘Yaşamaya Değer’ olarak çevrilen adıyla filmi var. Şiddetle tavsiyedir. Sık sık sayfalarını ziyaret edeceğim Kirpi.
··
10 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.