dünün dünyası yahut da yarının..herhalükârda bugünsüz kalan dün.haliyle yetim bırakılan dün. neş'esine ve sevincine olduğu kadar hüznüne ve kederine de doyarak yaşanılamayan dün..hep çile, hep dert, hep cefa. vatandan ayrılık ve gurbet.
sadece kanın ve ölümün kıyılarını yurt edinen bir savaş değil, düşsüzlüğün ve fikirsizliğin ruhsuzluğunu da dünyaya egemen kılmak isteyen bir savaş..
böyle bir ortamda haliyle "tam da yersiz yurtsuz kalan biri.." Zweig. "Aklın ve sağduyunun kitlelerin duygularına karşı ihanetiyle.." savaşan biri. otobiyografisi sanki, zalimin sadece 'savaş' değil, aynı zamanda "duygularını kan gibi dışarı akıtan insanlar.." da olduğu gerçeğini söze döküyor Zweig.
kan gibi duygular, kan gibi fikirler, kan gibi hayaller.. hepsi de yurtsuz kalmak ve yurdunu toprakta aramamak için birer sebep.
hakiki yurdunu, salt toprakta aramayanlar ve yurdunu 'sözcük'lerle yaratanlar için..
··
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.