Ayfer Tunç’tan okuduğum ilk roman; ‘Dünya Ağrısı’ sanırım son olmayacak. Dünya Ağrısı, adını Alamanca weltschmerze (die welt +schmerze) kelimesinden almış ve dünyanın yetersizliği veya kusurlu olması konusunda derin bir üzüntü anlamına gelir. Bunu öğrendikten sonra ne kadar dramla karşılaşacağımı hesap etmiştim ve yanılmadığını söyleyebilirim. Roman küçük bir Anadolu kasabasında geçmekte. Ana karakterleri Mürşit ve Mürşit’in otelinde kalan asıl adı Uzay, ama kitapta Madenci olarak geçen, kendince önemsiz bir maden mühendisi.
Bir tarafta geçmişinden kaçan Madenci, diğer tarafta kaçamayan adeta istemediği hayata çakılıp kalan Murşit, iki vicdanlı arkadaş. İsimleriyle ne kadar da ters öyle değil mi? İkisi de istemediği hayatı yaşamışlar, yaşamak zorunda kalmışlar.... Vicdan arkadaş vicdan, çok önemli bir olgu. Vicdanlı adam düşünür tecavüzleri, idamları, cinayetleri,toplumsal linçleri ve katliamları, ülkenin yakın geçmişimdeki sorunları.. düşünür.. dert eder kendisine. Kitapta bunları bulacaksınız dertleneceksiniz sizde. Hatta okurken iki arkadaşın rakı sofrasına bir sandalyede siz çekeceksiniz. Doldur Kibar Abi diyeceksiniz.. doldur..Dinleyeceksiniz bu iki arkadaşı. Bekleyeceksiniz kitabın sonuna kadar. Nedir bu kadar çektikleri acı?.. soracaksınız.. Dinleyip üzüleceksiniz sizde. Dinleyin diyeceksiniz, dinleyin! Sizde anlatacaksınız bir şeyler. Dertleneceksiniz, dertlendikçe daha da içeceksiniz.. Zaten buz gibi soğuk otel kar yağcak daha da üşüyeceksiniz.. Delidağ’a bakacaksınız hep birlikte.. Dünyanın bembeyaz bir sonsuzluk, yalancı bir güzellik olduğunu göreceksiniz...
··
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.