Bu kitabı ilk kez, bundan yaklaşık 7 yıl önce, lisede, en yakın arkadaşımla okuldan kaçıp kütüphaneye gittiğimiz bir günde okumuştum :) Kitap her aklıma düştüğünde, peşinden hep gülümseyerek hatırlayacağım bu anıyı da sürüklediği için, ayrı bir yer etti bende. Keşke kitabın içeriğini anımsamak da bu türden pozitif duyguları beraberinde getirseydi, fakat maalesef Romanovların hikayesi oldukça hüzünlü bir hikaye.
İnternetten yorumları incelediğimde, kitaba konu olan Romanovların hikayesine aşina bazı kişilerin bu anlamda kitabı yetersiz bulduklarını gördüm. Bense tam aksini düşünüyorum. Her şeyden önce, bir çocuğun ağzından yazılmış olduğunu göz önünde bulundurarak değerlendirdiğimde, yazım tarzının basitliği ve sadeliği kitabı gözümde yücelten bir unsur oluyor. Nitekim bu bir yetişkin için oldukça zor bir iş. Kitabı vurucu, altı çizilesi cümlelerle süslemek uğruna, bazı istisnalar dışında sadece yetişkin bir bireyin ulaşabileceği olgunluk seviyesinde cümlelerle donatmayı yersiz buluyorum.
Şimdi yıllar sonra tekrar, daha bilinçli bir şekilde okuduğumda, kitabın sonuna eklenen bilgiler ve fotoğraflar, bende iyi bir film izlemenin verdiği hissiyatı yarattı. Kitapla ilgili yazılan yazıların birinde geçen "Seyit Onbaşı attığı top mermilerinin kelebek etkisini herhalde ki hesaplayamamıştır" cümlesini, yani dünyanın bir yerinde kazanılan ve kesinlikle hak edilen bir zaferin, dünyanın başka bir ucunda bir dramı tetiklemiş olduğunu düşünmek, insanı bütün yaşadıklarını ve hissettiklerini gözden geçirmeye itiyor.
Kitabı siteye eklemelerini ben rica ettim, bu vesileyle ilk alıntıyı ve incelemeyi de yazmış olmak istedim. Son olarak, her ne kadar kitapta birçok bilgiye yer verilmiş olsa da, kitabı okumadan önce ya da bitirdikten sonra -bu sizin tercihinize kalmış- mutlaka Romanovlara dair bir araştırma yapmanızı tavsiye ediyorum.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.