VUSLAT (MAYIS AYI HİKAYE ETKİNLİĞİ )
Bu gece gözüme hiç uyku girmedi.Heyecandan olsa gerek..Sabaha kadar dönüp durdum yatakta...Sonunda güneş saklandığı yerden çıkıp odama uğradı bende yüzüme soğuk bir su çarpıp hemen üzerimi giydim. Rahmetli babamdan miras kalan kol saatime baktım. Buluşma saatine daha çok vardı.Ama ben sabırsızdım bir an önce görmek istiyordum .Yirmi sene önce hayatımı değiştiren insanı. Hem söz vermiştik birbirimize ölüm olmazsa vişne sokaktaki o rum apartmanın teras çatısında her yıl aynı zamanda buluşup görüşecektik .Sokak yerindedir belki ama apartmanın kaderini bende çok merak ediyordum.
Beş sene boyunca hiç şaşmadan
buluşmuştuk .Sanra ise ben sözümü tutamadım , yurt dışına gittim.İşlerim ters gitti tam 10 yıl sonra yani geçen ay gelebildim.Aradan geçen o kadar zamana karşı içimde hala umut ve özlem vardı...
Seneler önce geçtiğim yollardan yine geçtim. Şehir aynı şehirdi belki ama ben aynı değildim.
Hiç unutmuyorum bu şehirdeki ilk günümü... Beş parasız tek başıma kalmıştım koca şehirde. İşinde çok başarılı bir hırsız tarafından soyulmuştum.Oysa Memleketten bir çuval hayalle gelmiştim bu şehre...Tam bu felaket halindeyken tanıştım Mümtaz abiyle...
Elimde kalan son bozuklukla iki tane simit aldım. Nerdeyse 2 gündür doğru dürüst bir şey yememiştim. Kentin fabrika bacalarına kendini teslim eden gökyüzüne inat tüm maviliğiyle direnen denizi seyre dalmıştım. O esnada Beyaz bir güvercin gelip kondu yanıma. Bizde misafire ikram şarttı. Çok kıymetli simidimin bir kuş tarafından büyük bir gururla reddedilmesine şaşırmıştım.Avcuma alıp biraz sevdim.Kanatlarında yaralandığını gördüm.Yardım etmek istedim ama o yarım yamalak uçarak elimden kaçtı.Onu takip ettim.Karşıda ki kırmızı binanın terasında yakaladım onu öptüm kokladım. Tam bu anda bir ağlama sesi duydum.Sesi takip ettiğimde terasın ucunda hıçkıra hıçkıra ağlayan siyah paltolu uzun boylu elli yaşlarında birisini gördüm .Yavaşça yanına yaklaştım beni farketti birden tedirgin olup bana bağırdı. yaklaşmamamı yoksa kendini aşağı atacağını söyledi.Çok şaşırmıştım hayatım da gördüğüm canına kast edecek ilk insandı.Tabi bizim köyde minareye çıkıp kendimi atacam diyen köyün delisini saymazsak Ama bizimkinin durumunu duyan muhtar hemen koşup gelmiş ve deliye helvalı ekmek vereceğini söylemişti.Bunu duyan delinin gülerek hemen minareden indiğini görmüştüm..
Peki ben ne yapacaktım belliki bu adam aklı başında birisiydi üstü başı fiyakalı zengin birisine benziyordu..Bir kaç adımla yanına yaklaştım.Bir şeyler geveledim ama beni pek dinlemedi.Elimdeki güvercini havaya fırlattım gözleri güvercine takıldı tam bu boşluktan faydalanıp belinden yakaladım hayatım da hiç bir kimseye bu kadar sıkı sarılmamıştım.İkimizde terasın tozlu zeminine yuvarlandık.İlk defa hayat kurtarmistim.O günden sonra dost olduk Mümtaz abiyle ve her yıl aynı gün bu yerde buluştuk.
Ama ben 10 yıldır yoktum ve gelmemiştim belki o da bırakmıştı hatta unutmuş olabilirdi ben yinede şansımı denemek istedim.Binaya gelmiştim heyecanla tozlu merdivenleri çıktım.Ve terasa gelmiştim kimse gözükmüyordu.Sonra terasın arka tarafında sırtı bana dönük birisini gördüm.Bu mümtaz abi değildi.Yanina yaklaştım beni görünce hoş geldiniz siz yavuz abi olmalısınız ben mümtaz ın oğluyum babam gelemedi malesef dedi.
Neden gelmedi dedim merakla.Çocuk sustu sustu yüzünde acı bir suret oluştu. Babamı iki gün önce kaybettik .Sizlere ömür dedi.Elim ayağım buz kesti birden .Boğazıma sanki iki el yapıştı nefesim kesildi.Baya bir kendime gelemedim.Yavuz abi dedi çocuk babam buraya her sene geldi biliyormusun.Ve bize hikayenizi hiç anlatmadı.Ta ki hastanede ölmeden önceki aksama kadar.O zaman bana sizi anlattı ve buluşmaya her ne olursa olsun gitmemi tembihledi.Zavalli babam o akşamın sabahı vefat etti..Haa birde abi bana dedi ki eğer olurda seni görürsem sana şöyle dememi istedi;
Ne kadar çaresiz durumda olursan ol bu şehir ne kadar kirlide olsa o beyaz güvercini bırakmasın onun ardından gitsin dedi..
Diyecek birşey bulamadım. İkimizde sustuk terasın kirli şehir manzarasına dalıp gittik....
··
40 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Elinize sağlık, açıkçası bu resimden bir intihar hikayesi çıkarmak gelmemişti benim aklıma, güzel olmuş bakış açınız. Sade, düzgün bir öykü,. Teşekkürler katkınız için etkinliğe.
MASUM_SiYAH
Gönderi Sahibi
Aslında benim size teşekkür etmem gerek .Ilk hikayeme vesile olduğunuz için. Sonraki hikayelerde sizin öncülüğünüzde buluşmak dileğiyle....