Çocuk edebiyatında klasik haline gelmiş eserlere olan merakım devam ederken bunu Pinokyoyla da devam ettirmemek büyük bir ayıp olurdu diye düşünüyorum.Rahatsız olduğum bir dönemde bir züccaciye dükkanındaki bir camda gözüme takılan bir Pinokyo kuklasıyla daha bir aklıma takılmıştı bu eser.O gun yanımda bulunan arkadaşımın sürpriz hediyesiyle de artık kitaplığımda yer alıp hayatımda tahtını kurmuştu.İcerigini bildiğimiz ve günlük hayatta bile çocuklara:”Yoksa sen Pinokyo mu oldun?”diyerek çok sık kullandığımız bu eseri bu zamana kadar enine boyuna okumamış olmanın üzüntüsünü yaşamıyor değilim.Yine de hiçbir şey için geç değil diyorumVe şimdi daha iyi anlıyorum gercekten de Pinokyo yalanın degil insan olmaya çalışmanın temsiliymiş.