Dostoyevski nin saf ama zeki, bilgili bir insan portresi çizdiği, zaten uzman olduğu suç psikolojisinde gayet yetkin, ölüler evinden anılar'a göndermeleri olan mükemmel romanı. Mışkin'in, '' geçenlerde cezaevlerini gezdim. '' diyip yaptığı suçlu psikolojisi analizleri bunun bir göstergesidir. Ayrıca Miskin'in yaptığı mükemmel psikolojik analizler bence dostoyevski'nin kendisine göndermedir. Sara nöbetleri betimlemeleri, Dostoyevski nin de sara hastası olduğu düşünülünce mükemmel realistiktir. Nasıl suç ve ceza'da Svidrigaylov, Dostoyevski nin bir itiraf karakteri olarak kabul ediliyorsa bence Mışkin'de edilebilir.
Ben Mışkin'i birazcık Oblomov'a benzettim. Hatta baya baya benzettim. Hayat hakkında sağlam felsefesi olan, ama toplumda saf veya üşengeç olarak mimlenen iki karakter. Okuyun , okutun.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.