(Spoiler içerir.)
Gölgesizlerden sonra okuduğum ikinci Hasan Ali Toptaş kitabı. Kitaptaki cümlelerin sonuna geldiğinde nasıl bir cümle okudum diyip en başından yeniden okuyorsun hayran oluyorsun. Bu anlatım tarzını çok beğeniyorum ve bu tarzdaki kitapları Hasan Ali Toptaş ile tanıdım. Cümlelerindeki mecazlar, şiirsel anlatımı kitabı çok farklı bir güzelliğe bürüyor. Kitaptaki Halil karakteri 'nin söyledikleri toplumdaki bir gerçeği de ortaya çıkarıyor. Meczup veya divane olarak nitelendirdiğimiz kişiler aslında en akıllıyım diyen insandan dahi gerçekleri haykırıp haklının veya mazlumun yanında olmaktan ,ellerinden geleni yapmaktan vazgeçmiyorlar. Kitapta başkasının acısını dışardan izlemek hatta bunun üzerinden para kazanmak ve o acıya dair ruhunda hiç bir şey hissetmemek o kadar güzel anlatılmış ki olağan üstü haller bile gerçekte olabilirmiş gibi hissediyorsunuz. Ve kitaptaki konu gerçek hayatta yaşanabilir gözüyle bakıyorsunuz. Toplumumuzdaki bu görünür olma merakını da sorgulattı bana aslında. Haberlerde bakıyoruz intihar eden insanla selfie,kavga edenleri ayırmak yerine videoya alma, kadın cinayetleri,istismarlar olurken görüp tepki göstermek yerine daha fazla beğeni almak için çabalama. Tamamen popüler kültürün getirdiği "kendini gösterme " . Kitapta Güldiyar'ı para vererek sırf seyretmek için gelenler aslında onlara bu kötülüğü yapanlardan daha kalabalık ama tepki gösterip ses çıkarmak yerine "acıyı seyretmeyi para ile satın" alıyorlar. Daha kolay olanı ve doğru olanı yapmak yerine bile isteye başkasının acısından kendilerine pay çıkarıyorlar. Git gide yozlaşan toplumun ve yalnızlaşan insanın en önemli nedeni Bencillik . Kısacası kitap bittiğinde kendime bir şeyler diyebildim bir değer yargısı çıkarabildim. Okurken aradığım da bu olduğu için beklentimi karşıladı. Böyle bir yazarı hem kitaplarıyla tanımaya çalıştığım hem de şahsen tanıştığım için mutluyum.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.