Güzel bir hikayeyi kelimelere dökerek, okuyanı etkilemek her baba yiğidin harcı değildir. Bu yiğitlik Zülfü Livaneli'de yerleşmiş bir durum. Okumuş olduğum kitaptan detay felan vermeye, hikayeden bahsetmeye, kahramanları anlatmaya hiç niyetim yok. Çünkü bende okuduğum incelemelerde bunları görmekten nefret ederim. Kitabı okurken hikayesini anlamayı, sayfaları atlatıkça kahramanlar ile tanışmayı severim. Serenad'da hissettiğim budur ve kitabı okuyan daha doğrusu bakmak ile görmek arasında ki farkı anlayabilen her insanla aynı hisleri paylaşacağıma eminim. Olur da bir gün gözleriniz bu satırlara kayarsa o zaman söyleyeceğim tek cümle var;
Bu kitabı okuyun, okuduktan sonra önerin ki başkaları da okusun...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.