En basit ifade ile etkileyiciydi. İçerikle ilgili ufacık bir yorum dahi kitabın sonu ile ilgili fikir verebileceği için doğrudan anlatımla ilgili yazmak en doğrusu olur.
Öncelikle, trajik olaylarla başlayan hikayelerin çoğunlukla akıcı devam ettiğini destekler nitelikte bir kitap olmuş. İlk andan itibaren olayın içerisine giriyor ve adeta frenleri tutmayan araba misali ilerledikçe ilerliyor ve buna engel olamıyorsunuz.
Okuyucunun kolay anlayabilmesi için gayet basit bir dil kullanılmış ancak edebî anlatımdan da taviz verilmemiştir. Konular arasındaki geçişler de gayet anlaşılır.
En çok dikkatimi çeken konu ise karakterler ile aramda istemsiz bir bağ oluşmasıdır. Bu fazlasıyla subjektif bir konu olmakla beraber okuyan herkeste bu etkiyi yaratacağını düşünmekteyim. Okuduğum süre boyunca kendimi sanki olayın geçtiği yerlerde geziyormuşum gibi hissettim. Kendimi anlatıcının yakın bir dostu hatta zaman zaman doğrudan kendisiymişim de sanki anılarımı okuyormuşum gibi hissettim.
Kitapla ilgili bir kusur da gözüme çarpmadı. Havada kalan bir konu da görmedim. Belki de bu konudaki tecrübe eksikliğimden kaynaklıdır bilmiyorum ancak "burası da olmamış be Zülfü Bey" demedim ki bunu okuyucunun dememesi zordur diye düşünüyorum. Bu nedenle uzun süredir okuduğum en iyi kitaptı diyebilirim.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.