Röportaj yapacağım için yazar ve kitabını tanımak amacıyla Arayış'ı okudum.
Arayış'ta:"İyi, ama kendini tamamlamak için bu kadar uzağa gelmeye ne gerek vardı, kendi kozanda bile tamamlayabilir ve özgürleşebilirdin, kelebekler gibi," diyor. Kendini tamamlamak için gerçekten o kadar uzaklara gitmeye gerek var mı? İçinde eksik olan bir şey varsa ve bunun ne olduğunu bilmiyorsan; nereye gidersen git tamamlayamama olasılığı var. Eğer ne aradığını biliyorsan, nerede olduğunu da bilme olasılığın var, çok aramana gerek yok. Nihayetinde bu aradığın şeye bağlı. Dervişler arayışlarını tamamlamak için çileye girerlermiş. Arayışlarını içsel olarak yapıyorlarmış.
Bir bölümde: " Her birey için bu yolculuk baştan başlıyor, kendi seyahatnamesini yazıyordu her insan!" denilmiş. Her birey, her yolculuk farklı olduğuna göre; kişisel gelişim, felsefe, psikoloji gibi branşlarda nasıl genelleme yapılıp, tek tip tavsiye veriliyor? Değişik yapıya sahip bireyler olarak, aradığımız farklı, eksiğimiz farklı öyleyse arayış yolumuzun da farklı olması gerekmez mi?
Arayış, bir roman, hikayesi var ama sadece roman demek de haksızlık olurmuş gibi geliyor. Kişisel gelişim, deneme türü de diyemeyiz; onlar gibi özlü sözleri ya da tavsiyeleri söyleyip, bunu yapın, şunu yapmayın da demiyor. O sözleri, tavsiyeleri, deneyimleri; iyi bir kurgu ile iç hesaplaşmalarda ya da dost sohbetlerinde konuşmalarla romanlaştırmış.
Roman ilerlerken sonu belli diye düşünürseniz yanılırsınız, bir ihtimal tahmin edebilirsiniz. İlk verilen sonu okuduğunuzda anlamıştım zaten derseniz yanılırsınız. Çünkü tahmin edemeyeceğiniz ikinci bir son sizi bekliyor. Bu değişik sonu arayıp, öğrenmek için Arayış'ı okuyun, ben daha fazla ipucu veremeyeceğim.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.