Bu Da Geçer Ya Hû!
Bir Livaneli kitabı daha bitti. Coğrafyamızın birçok milleti, ırkı, topluluğu bünyesinde barındırması ve bunun getirdiği sorunlar üzerine inşa edilmiş bir roman. Ekonomik sebeplerden dolayı satılan bir yalının yeni sahipleri, yalının bahçesindeki müştemilatta yaşayan, zamanında yalının da sahibi olan paşa torunu Leyla Hanım’ı haksız yere sokağa atmalarıyla başlıyor. Burdan yola çıkarak yazar bize, “tarih boyunca hep böyle olmadı mı?” demek istiyor. Bakarsak yapılan her savaştan sonra, karar verilen her mübadeleden sonra, tehcirden, katliamdan...sonra insanların evleri, malı mülkü bir başkasına geçmemiş midir? “Kimler kimlerin evinde? Kim bilir?” diye düşünmemizi istiyor yazar.
Ayrı çevrelerde yaşamış,hayatları bir şekilde mahvolmuş, hayatta bir araya gelemez dediğimiz karekterlerin yolları kesişmekte. Bu kesişme ve sonrasında da kaynaşma, o süreçteki diyaloglar şüphesiz kitaptaki en iz bırakanlardan olacaktır. Karakterlerin bir birleriyle kavuşana kadar ki anlatımda konu o kadar dağılmış gibi geldi ki toparlanamayacak sandım. Hatta okurken az sayfa kaldı nasıl bağlayacak diye düşünmedim desem yalan olur. Tabi Zülfü Livaneli olunca topalarlamak zor olmadı. Yine de o kısmı çabuk geçtiğini düşündüğümü söyleyebilirim.
Livaneli diğer kitaplarında da olduğu gibi öyle bir anlatırki o mekanı, o karekteri, o dönemi yaşarsınız. Bir bakmışsınız Bosnalı yalısının bahçesinde mis kokulu çiçeklerin arasında boğazdan geçen gemileri seyrediyorsunuz. Bir bakmışsınız Cihangir’in o dar gürültü sokaklarında boğuluyorsunuz. Bir de bakmışsınız Osmanlı döneminde Balkan savaşındasınız. Kısacası o güzel betimlemelerden bu kitabında da bulacaksınız... Keyifli okumalar..
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.