Albert Camus “Yabancı”
Yabancı demiş ama aslında çok tanıdık..Sevgisiz ruhsuz kalpsiz insanlar yok mu etrafımızda sanki?Argo tabirle odun denilir ya bu tiplere..Ruhsuz harbi ruhsuz bir yabancı ile tanıştım bu kitapta.Günlük yaşantımızda da böyle değil mi?Bize yabancı olan birileriyle tanışırız sonra o yabancının hayatımızın tam ortasına oturması vesilesiyle en çok tanıdığımız ama aslında hiç de tanıyamadığımız biri olduğunu anlarız.Biraz felsefe yapayım dedim kitap felsefik olduğundan etkisinde kalmış olabilirim ki yazdıklarımın gerçeklik payı çok yüksek bence.Neyse konuyu saptırmadan iç sesinizin konuşması olur ya her cümleyi bilirsiniz hani bu kitapta iç ses fazlaca konuşuyor.Yabancının kişiliğini çözmeye çalışırken bir de tuhaf ve de alakasız bir suç işlendi.Hani bazen tüm kapılar tesadüfen size çıkar ya bizim yabancıya da öyle bir durum oldu hem acıdım hem de acımadım.Çok yakından bildiğimiz ama aslında hiç tanımadığımız bir YABANCI ile başbaşa bırakıyorum sizi.Sahi siz ne kadar tanıyorsunuz kendinizdeki yabancıyı ımm ya da etrafınızdaki tanıdık yabancıları veya yabancı tanıdıklarıKarmaşık bir bilmece çöz çözebildiğince..Keyifli okumalar️️
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.