Hayat Faruk için çok kolay olabilirdi, ancak içindeki boşluk ne yaparsa yapsın dolmak bilmiyordu. Aşkın peşinden gidip bu boşluğu doldurmaya karar verdiğinde yolculuğu onu beklemeyen duraklara götürecekti.
Kitap bir yolculuk, Faruk'un yolculuğu gibi gözüksede bizimde sık sık kendimizi bulduğumuz yerler olacaktır mutlaka..
En sevdiğim kısım ise 'Boyacı! ' diye seslenen adamın hikayesiydi. Her gece “Boyacı! Boyacı! Boyacı! ” diye seslenen bu adamın. En sonunda Faruk'un canına tak etmesiyle Boyacı'nın yanına gider.
—“Bu saatte boyacı mı olur? Gündüzleri çıkıp arasa?”
—“Ben iş ya da işçi aramıyorum ki.”
—“ Ya ne arıyorsun, bu saatlerde ortaya çıkıp? Boyacı, Boyacı diye bağırarak.”
Boyacı:
“Ben, tavus kuşunun kanatlarında o işveli nakışları döken Boyacı'yı arıyorum.”
Faruk olduğu yerden kalakalır. Kafasında bir şey dank eder aniden..
Aradığının aşk olduğunu düşünür Faruk. Gerçek aşkı bulunduğunda tüm bu sıkıntının gideceğini. İçimdeki boşluğu sevdiği kız Leyla' dan karşılık alınca biteceğini düşünür. Adına şiirler, kitaplar yazarmıştır Leyla'nın...
Sonunda aşkına karşılık bulur yalnız gerçek aşk bu mudur? Kalbindeki boşluğu gerçekten doldurmuş mudur?
Leyla'dan Mevla'ya hoş bi yolculuk
··
80 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.