Ahmed Arif'in bitmez tükenmez sevgisini, en ihtiraslı hislerini, ölümsüz aşkı Leyla Erbil için yazdığı mektuplar da okurken doğrusu insana bir ürperme geliyor. Böyle bir aşk, saplantıya dönüşmüş ama saf kalabilmeyi başarmış bir tutku nasıl, nasıl olabilir. Derin suları kıskandıran ama duru kalmayı başaran bu sevda satırlara daha başka hangi şekilde aktarılabilir. Aşk, samimiyet, tutku ve mahzunluk, insanı delirten hisler doğurur ve satırlara, sayfalar dolusu olağanüstü izler bırakır. Var mı böyle seven, var mı deliren, kaldı mı çıkarsız sevgisine, karşılık bulamayan Mecnun'lar, Leyla'lar, Ahmed'ler... Ne güzel sevmiş Ahmed Arif, ne kadar temiz aşık olmuş. İnsan okurken müthiş etkileniyor.
Ahmed Arif'in yazdığı mektuplardan anlaşılıyor ki; Leyla Erbil, Ahmed Arif'i sevgisinde hep frenlemeye çalışmış, fakat başarılı olamamış. Seven delice sevmeye devam etmiş. Leyla Erbil'in yazdığı mektuplara da birgün ulaşılır ve yayımlanırsa muhakkak onu da alıp okumak lazım. Fakat mektupları okurken şuda sürekli aklıma gelip durdu. Bu mektuplar çok özel hislerin yansıması, en mahrem duyguların aktarımı. Mektupların yayımlanmasına Leyla Erbil izin vermiş ama acaba Ahmed Arif bundan hoşnut olur muydu diye düşünmeden edemedim. Sevgiyle kalın, iyi okumalar...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.