Otobiyografik kitapları zaten çok seven biri olarak bu kitabı çok ayrı bir yere koyuyorum. Üçlemenin ilk kitabı bu, diğerlerini de en kısa sürede temin edip okuma niyetindeyim. Okumaya başlarken hızlı okuyabileceğim bir kitap olduğunu düşünüyordum ama pek öyle olmadı, okuyup geçemedim, birçok noktada takıldım.
Cahit Zarifoğlu, Yaşamak'a başlarken "dünyada ne çok acı var" diyor, yaşadıkça ve okudukça bu cümleye inancım katlanıyor, dünyada ne çok acı var!
Babasını kaybetmiş, annesi tarafından bırakılmış, dedesinin herkesi cezalandıran, babaannesinin herkese ve her şeye şefkat gösteren Tanrıları arasında kalmış, dedesinin canı öyle istiyor diye dayak yemeyi bir rutin olarak görmüş bir çocukluk.
Onu olgunlaştırıp bir yazar haline getiren bu çocukluk benim içime dert oldu istemsizce.
Hiçbir çocuk bu kadar acımasız, sevgisiz büyümese keşke. Büyükler bu kadar bencil ve acımasız olmasa keşke. Birçok keşke..
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.