#marcelproust la birlikte kayıp zamanın izini sürmeye devam ediyorum büyük bir keyif ve merakla. #çiçekaçmışgençkızlarıngölgesinde de bitince aramızdaki ilişki biraz daha kavileşti zannımca. Artık kafamın bir tarafında Proust un dünyası var ve bana oradan gülümsüyor mütemadiyen. Kitap bitince kendime sorduğum soru şu oldu: "Bu yazarı neden bu kadar çok sevdim ve ona bağlandım?" O kadar ki dünyasına nüfuz edebilmek adına, onunla ilgili rastladığım tüm kitapları da edinmeye çalıştım hevesle. Sonunda şu sonuca vardım: O, samimiyetle ve müthiş gözlem yeteneği ile yazıyor ; ruhunun kapılarını açıyor bize ve bizim ruhumuzda makes buluyor anlattıkları. Kendi duygularını öyle güzel tahlil edip betimliyor ki "Bundan daha açık ve güzel ifade edilemezdi." dedirtiyor bize. Böyle yerlerde Freudyen etkiyi sezmek mümkün. Diğer taraftan , yazdıklarında hayranı olduğu #henrybergson un "zaman" kavramına bakışının izdüşümleri çıkıyor karşımıza. Modern yazarlarla birlikte ters yüz edilen bu kavram, başlayıp akıp giden bir şey değildir artık. Gerçek ve kurgusal olarak belirir; Proust ta da olduğu gibi, insan günümüz ve kurgulanmış bir geçmiş arasında gelgitler yaşar. İşte bu noktada beyin yakıcı birçok soru üşüşüyor kafalarımıza ve bunların cevaplarını bulabilmek için de #bergson #deleuze okumaları yapmak en doğrusu.
Bu zorlu ve bir o kadar da keyifli edebî hazlar yolculuğu devam edecek serinin diğer kitaplarıyla.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.