Jane’nin yeri çok ayrıdır benim için. Lise yıllarımda, annem anlatmıştı konusunu, kendisi de benim yaşlarımdayken açıp açıp okurmuş. Meraklandım ve ilk kez lisede tamamını okudum. Aradan yıllar geçti ve Jane’i özledim. Açtım, baştan sona okudum. Sıkılmadan, aynı hisleri baştan hissederek…
Jane çocukluğunda, çok zor dönemler geçiriyor. Anne babasını erken yaşta kaybedip yetim kalıyor. Bayan Reed’in yanına veriyorlar, akrabadır, bakar yetiştirir diye. Ancak Bayan Reed ilk fırsatta başından atıyor, veriyor bir yatılı okula. Jane orada 8 yıl kalıyor. Yatılı okulda öyle üzücü anıları var ki, en sevdiği arkadaşı vebadan ölüyor. Çocuk aklıyla, cenneti, cehennemi sorguluyor. Arkadaşının cennete kavuştuğundan emin, içi huzurlu. Ah, Helennnnn, öldüğünde bir üç dört sayfa daha ağladım sanırım.
Zaman geçiyor, Jane öğretmen oluyor Fransızca biliyor, resim yapabiliyor, piyano çalıyor. O yıllarda bunlar çok önemli meziyetler. Gazeteye iş ilanı veriyor ve Thornfield konağından cevap geliyor. Konakta küçük bir kız çocuğuna öğretmen arıyorlarmış. Jane işi kabul ediyor ve kapalı duvarların arasından uzun geçen yılların ardından uzaklaşıyor. Yeni hayatında, yeni insanlarla, hayatının aşkıyla tanışıyor. Gerisini yazmayacağım, okumak istersin belki, ya da zaten çoktan okumuş biliyorsundur.
Eklemek istediğim bir şey daha var. Benim elimdeki romanı martı yayınları basmış, çevirisi de Ceren Taştan’a ait. Çok başarılı bir çeviri olduğunu düşünmüyorum, örneğin, Fransızca konuşulan kısımlar çevrilmemiş. Kitabı yeni alacaksan buna dikkat etmek isteyebilirsin belki. Buraya kadar okuduysan teşekkür ederim..:)
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.