Kahramanımız İbrahim gazetecilik yapıyor ve bir gün Amerika'da öldürülen bir Mardin'li haberini duyuyor ve bu kişinin de çocukluk arkadaşı Hüseyin olduğunu. Olayların iç yüzünü öğrenebilmek için doğup büyüdüğü Mardin'e gidiyor. İbrahim bir yandan eskiye olan özlemini bir yandan da doğudan nasıl bu kadar kopup batılılaştığını sorguluyor. Adım adım olayları araştırıyor ve arkadaşının Meleknaz adında Ezidi bir kadına aşık olduğunu (imkansıza sürüklenen aşk) kadına şeytan lakapları takıldığını ve kadının hayat hikayesi. Ezidilere yapılan işkenceler kadınların köle olarak ya da sigara paketine karşı bile satılmaları, tecavüzler ve erkeklerin de toplanıp asker olarak yetiştirilmeleri ve işid katliamları. Nergis'in BEN BİR İNSANDIM cümlesindeki o çaresizliği ölümü Hüseyin'in BENİ ALIP TEKRAR KARNINA SOKSAN BİLE KORUYAMAZSIN ARTIK ANNE! deyişi. İnsanların insanlara yaptıkları zulümler. Huzursuzluk içimdeki huzuru paramparça etti. Zilan, Nergis, Meleknaz ve Hüseyin. Kitapta hem İşid katliamları hem de islamafobi anlatılmış. Livaneli kitaplarında toplumsal olaylardan gidiyor. (Şeytana tapanlar) İnsanların inançları yüzünden uğradıkları hakaretler, çile dolu yaşamlar. Kitabı genel olarak beğensem de Hüseyin'in nişanlısını terk edip gitmesi, İbrahim'in çocukluk arkadaşı Hüseyin'in sevdiği kadın Meleknaz'a olan o takıntısı bu kadar etkilenmesi o mendille uyuması, Meleknaz'a olan hisleri ve hayalleri. Keşke bu dünyada hiç kötülükler olmasa.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.