Yaşayan en iyi romancılarimizdan olan Hasan Ali Toptaş'in bence en iyi romanı. Diğer romanlarından farkı daha somut ve doğrudan olması,bir de çok samimi anlatımı. Baba- oğul ilişkisi naif ve içten bir şekilde anlatılmış. Bazı otobiyografik öğeler bulunsa da yazarın dediğine göre kendi hayatıyla bağlantı kurmamak gerekiyormuş ama bence yazar ne derse desin kendisiyle ilgili bir roman bu. Romanda beğendiğim bir başka taraf ise anlatıcının yol boyu dinlediği türkülerdi. Onları biz de merak edip dinliyoruz. Kısacası yalın bir dil, içten bir üslup ve su gibi akıp giden bir anlatım romanı birinci sınıf bir eser yapmaya yetiyor.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.