Harika bir seri daha okudum Beyza Alkoç'dan. Kitabın nerdeyse her satırını çizerek okudum. Serinin dört kitabını da büyük bir heyecanla ve zevkle okudum, beşinci kitapta daha neler olacak gerçekten merak ediyorum. Neler neler yaşadılar, bataklığıda gördüler, gökyüzünüde. Okulda, karantina da bir cinayete tanık olup kaderlerinin birleştiği o koridordan itibaren yaşadıkları onca şey ve vardıkları nokta sonunda yaşadıkları onca şeye değdi. Kitapta hem ağladım hem kahkalar attım.
Beyza Alkoç önsözde "Ben istedim ki satırlarım birilerini dertlerinden uzaklaştırıp başka diyarlara götürsün. Ben istedim ki satırlarım size yol göstersin; ben istedim ki satırlarım sizi çıkmaz sokaklardan çıkarsın." yazmış." Ben kitabı okurken kendimi okuyucu değil de ordaki karakterler gibi hissettim kitabın sanki içindeydim. Kendi hayatımdan kopup sanki onların hayatının içine girmiş gibi hissettim. 3391 kilometre ve 0 kilometre serisini okurkende böyle hissetmiştim. Sen hep yaz biz hep okuyalım. Okudukça ruhumuz iyileşsin senin güzel cümlelerinle.
Bu arada Burak ve Mert gibi harika ötesi arkadaş herkese şart. Hele Burak'ın espirileri beni dakikalarca güldürüyordu aklıma geldikçe de gülüyorum hatta
Beyza Alkoç
Ay benim, gece senin... Bakıp bakıp gülümserim.
Beyza Alkoç
Ay benim, gece senin... Bakıp bakıp gülümserim.
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikâyesi - Dördüncü PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 201915,1bin okunma
·
109 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.