Alışılagelmişin dışında olan tarzından mıdır, başlarda karakterlerin birbirine karışmasından mıdır yoksa benim mi anlamakta güçlük çekmemden midir bilmiyorum ama birkaç kez başlayıp bıraktığım bir kitaptı. En sonunda inat ettim ve bu sefer yarım bırakmayacağım diyip elime aldım kitabı. Sayfalarda ilerledikçe yazarın üslubuna alıştım; akıcı gelmeye başladı anlatımı ve kitabı sevmeye başladım. Bazen fazla karamsar buldum Bay C.’yi, bazen düşüncelerinde kayboldum, bazense kendimi buldum onda. Bir adamın hiçbir yere ait olamayışının, aradığı ‘tutamağı’ bulamayışının hikayesi. Kitabın bitiş cümlesi bile okunmaya değer olduğunu gösteriyor: “Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan bahsetmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.”
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.