Kendimi biraz boşlukta hissediyorum. Bu kitap kalbime biraz ağır geldi. Kendimi sorguluyorum şuan gözümde canlanan sahne Christy'nin tekerlekli sandalyede neşeli hali sonrasında gelen sorgulama dönemi, içim paramparça oldu kendine aynada baktığındaki hislerinde, sadece yanında olup ona sarılmak istedim. Bir fiziksel engelli neleri düşünür? Dünya onun gözünden nasıldır? Annesi hiç bir zaman inanmamıştı onun zihinsel engelli olduğuna, ona hep inandı ve o sol ayağıyla tutundu, resim, yazı, hayaller, egitim. Handel- Largo'yu dinlemeyi çok sevdiğini anlattığın kısımdan itibaren onu açarak devam ettim seni okumaya, senin bana verdiğin miktarda seni öğrenmeye, tanımaya. Bu yaşanmış gerçek bir olay ve kitabı bitirdiğimde yüreğimde bir şeyler vardı. Hemen internete adını yazdım ve seni gördüm, videonu izledim ve tüylerim diken diken. Bir insanın hislerini hissedip onu anlayıp arkadaşı olup sonra onu izleyebilmek gerçekten mükemmel. Başarısı, azmi, ailesinin desteği her haliyle muhteşem bir kitap. Beni kendi içime yolculuğa uğurlayan Christy Brown.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.