“Bir gün, her zamanki yerlerinde otururken Bruno, “Yaşadığım en garip arkadaşlık bu,” dedi. “Neden?” diye sordu Shmuel. “Çünkü şimdiye kadar arkadaş olduğum bütün çocuklarla oynayabildim,” diye cevap verdi. “Seninle hiç oynamıyoruz. Tek yapabildiğimiz burada oturup konuşmak.”
Sayfa 227·Kitabı okudu
·1 alıntı·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.