İnsanların ne yaşadıkları hakkında en ufak bir fikir sahibi olmadan onlar hakkında acımasız ve gerekçesiz hükümler verilmesi kadar mide bulandırıcı ne olabilir? Yoksulluk içinde hayat mücadelesi veren ezilmiş, yok sayılmış, hayatın acımasızlığı ve insanların kem sözlerinden bıkmış, ön yargılar ile mücadele etmekten yorulup yazdıkları sevgi dolu, içten mektuplarla birbirlerinin gölgesine sığınmış iki İnsancık; Makar Alekseyeviç ve Varvara Alekseyevna...
Dostoyevski'nin ilk romanı olması hasebiyle uzun zamandır okumayı düşünüyordum. Erken dönem Dostoyevski kitabı olmasına rağmen iyi bir toplum gözlemcisi olduğunu bize her paragrafta göstermiş. İçinde yaşadığı dönemin zorluklarını ve aksaklıklarını fakir insanların gözünden yansıtmış. Ben özellikle Varvara'nın çocukluk anılarını anlattığı kısımı okurken çok etkilendim. Erken döneminde bile Dostoveski'nin olağanüstü anlatım kabiliyetini o sayfalarda görmek mümkün...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.