Eminim ki birçok kişi gibi yazarın okuduğum ilk kitabı. Elime rastgele aldığım ama bırakmak istemediğim bir kitap. Zaten daha sonra neredeyse Stefan Zweig bağımlısı olup çıktım. Fakat üst üste 15 tane okuyunca bir yerden sonra beni melankolik bir ruh haline sürükledi.
Bence eserlerinin melankolisi kendi ruhundan geliyor. Yıllarını ülkesinden uzakta geçirmiş ve ülkesinden uzakta da bilinçli olarak hayatına son vermiş. Arkasında bıraktığı mektubunun son cümleleri ise
"Bütün dostlarımı selamlarım! Hepsine uzun geceden sonra gelen tanın kızıllığını görmek nasip olsun! Ben, her zamanki sabırsızlığımla önden gidiyorum.” olmuştur.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.