İçeride ya da dışarıda,hepimiz ince ipler üstünde yürümeye çalışan cambazlarız sonuçta.Denge denen kaprisli manyağın bozulması hiç de zor değil,ufacık savrulaşlara bakıyor.Bir rüzgar eser,biri adını seslenir ya da minik bir kuşun sevgisini göstermek için omzuna konacağı tutuverir.Dengeyi kaybetmek bu kadar basittir.
Akıl hastanesinin ev,hastalarının ise misafir kabul edildiği bir yer..Ev ile dışarısının arasında nasıl ince bir cizgi var,okurken cok net hissedebiliyorsunuz. Hatta bazen sebepsizce misafir olunabildigini de. Okuduğum her kitabını coook sevdigim bir yazar,yine coook sevdim.Tavsiye ederim.