Neredeyse altını çizmediğim tek satır kalmayacaktı
Ermiş yani El Mustafa isimli bir bilge 12 yıl sürgün hayatı yaşadığı bir şehirden anavatanına doğru ayrılmak üzereyken yerel halka öğüt niteliğinde bir veda konuşması yapar. Onu uğurlamak için toplanan Orphalese halkı sevgi, çalışma, neşe ve keder, suç ve ceza, iyi ve kötü ve s. ile ilgili sorular sorar , Ermiş cevaplar. Kitap bu şekilde ilerliyor.
İnancı ve dini farketmeksizin herkesin kendisinden bir şey bulacağı bir kılavuz adeta. Okunması , tekrar tekrar okunması ve okutulması gereken bir kitap. Başucu kitabınız olabilir
“Siz birçok yönden iyisiniz ve iyi olmadığınızda kötü de sayılmazsınız.” —————————————— “Neşeliyken kalbinizin derinliklerine bakın; sizi şu an neşelendiren şeyin eskiden kederlere boğduğunu göreceksiniz. Kederliyken de bakın yüreğinize, eskiden sizi mutlu edenler için ağladığınızı göreceksiniz.” —- “Neşeniz maskesini çıkarmış kederinizdir.” “İstenildiğinde vermek iyidir, ancak önceden anlayıp istenilmeden vermek çok daha iyidir.” ——————- “Sahip olduğunuz her şey bir gün elinizden çıkıp başkasına verilecek; bu yüzden olabildiğince verin, mirasçılarınızın değil sizin olsun bahşetmenin baharı.” “Bu her zaman böyledir, ayrılık vakti gelene kadar bilmez sevgi kendi derinliğini.”
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.