#okudumbitti
#adamfawer
#empati
#639sayfa
Selam kitap canlar Olasılıksız dan sonra empati de bitti nihayet. Yazarın her iki kitabını okurken ki ortak hissettiğim şey sanki bir film izliyormuş tadında olması oldu. Olasılıksızı okuduğumda kesin filmini yapmışlardır mutlaka izlemeliyim demiştim ama yapmamışlar Empatide de aynı duyguda kaldım. Kitabı okumaya ilk başladığımda tanıdık bişeyler var hissi oluştu önce. Elijah karakteri izlemediğim ama bildiğim mucize doktor karakterini çağrıştırdı önce. Onunda insanlara dokunamamak gibi bir özelliği olmasından kaynaklı olarak. Ama ilerledikçe konunun çok ama çok farklı olduğunu görüyoruz.
Sayfalar ilerledikçe kendimi okulda gibi hissettim. Sanırım meslek lisesinin elektrik bölümünden mezun olabilirim artık
Empatik bir yeteneğiniz olduğunu düşünsenize bir. Karşınızdaki insanı okuyabildiğinizi, tam anlamıyla hissedebildiğinizi yada. Koku yoluyla, dokunma yoluyla, duyarak yada görerek hissetmek. Bunun aslında bir adıda var. Sinestezi
Acı(dökülmüş benzin kokusu) benzin döküldüğünde farklımı kokuyor ki acaba? Şaşkınlık(bal tadıyla karışık çürük et)
Öfke(rüzgarın savurduğu tuzlu Deniz havası)
Yalnızlık ve umutsuzluk(çürük yumurta)
Valla yazarın dahiyane bir hayal gücü olduğunu peşin peşin kabul etmek lazım.
Velhasıl kelam olasılıksız ve empati sanırım unutamayacağım güzellikteki kitaplar arasında ki yerini aldı. Ertelediğim çok beklettiğim için kendime çok kızdım ama neyse. Mutlaka okunmalı diyerek noktalayayım. Birkaç alıntı bırakarak tabii
"Kişi istediğini yapabilir, ama ne isteyeceğini isteyemez"
"bilinci kandırıp, bir köleden farklı olduğuna inandıran olgu belliydi"
"İnsanlar söylediklerinizi ya da yaptıklarınızı unutur, ama onlara neler hissettirdiğinizi asla unutmazlar" Maya Angelou
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.