#okudumbitti
#L.N.Tolstoy
#çocukluk
#ilkgençlik
#gençlik
#toplam508sayfa
Selam kitap canlar Tolstoy'un daha önce insan ne ile yaşar kitabını okumuş ve çok beğenmiştim. Tolstoy okumak için sanırım en güzel başlangıç bu üçlemesi olsa gerek. Bir yazarı tanıyarak okumak kitaplara başka bir gözle bakmayı sağlıyor. Çocukluğundan başlayıp, ilkgençlik ve gençlik olarak devam eden seride yazar kendisi ile ilgili güzel ipuçları vermiş. Zaman zaman söylediklerinden ve yaşadıklarından kendinizle ilgili çıkarımlar yapmanızda mümkün. Şöyle ki sanırım her birimiz çocukluk ve o ilk gençlik yıllarımızda, yetişkinliğimizde bize saçma gelen tavır ve davranışlarda illaki bulunmuşuzdur. Tolstoy'un bu üçlemesinde benim sanırım en çok hoşuma giden şey bu anlamda kendine yaptığı özeleştiri oldu. Neyse okuyun derim. Ama Tolstoy gibi yapıp kitaba ortasından başlamayın. Evet evett Tolstoy öyle yapıyormuşŞimdi yazarla sohbet ettiğim birkaç alıntı bırakayım şuraya. Zira baya uzayacak bu yorum
"Bir daha geri gelmeyecek mutlu çocukluk dönemi! Çocukluk anılarını nasıl sevmez, nasıl üstüne titremez insan" yaşasaydın anlatırdım sana sevgili yazarım. Mutlu bir çocukluk geçirmediyse insan pekte sevemiyor hani
"İçlerinden kimileri bizden söz ederken öksüz diyordu. Onlar söylemese sanki biz bilmiyor muyduk annesi olmayan çocuklara böyle dendiğini" acıttı beee
"yaşamınızın belli bir döneminde olaylarla ilgili bakış açınızı değiştiği, o ana dek gördüğünüz her şeyin henüz bilmediğiniz öbür yüzünü size dödürdüğünü ansızın farkettiğiniz oldumu hiç sevgili okurum" gelde cevap verme resmen sormuş işte ya oldu sevgili yazarım olmaz mı hiç?
"Bizimle karşılaştığında hissettiği kederi görmek beni rahatsız ediyordu, onun gözünde bir hiç olduğumuzu, onun için sadece bir anı olarak değer taşıdığımız anlıyor, yanaklarıma kondurduğu her öpücükte tek bir düşüncenin, o yok, o öldü, onu bir daha göremeyeceğim düşüncesinin ifade edildiğini hissediyordum" ne pis bir histir o yaa
"Bir kez daha yineliyorum, Duygu meselesinde gerçekdışılık, gerçeğin en inandırıcı göstergesidir" nasıl yani diyenler kitabı okusunlar.
"Herkesin beni tanımasını ve sevmesini isterdim.'Nikolay İrtenyev' diye adımı söylemek, adımı duyan herkesin hayran kalmasını, çevremi sarmasını ve bişeyler için bana teşekkür etmesini isterdim" bu hayalin gerçek oldu sevgili yazarım teşekkür edeyim sen duymasa da bu güzel yolculuk için
"Bu haksızlık beni o zaman o kadar çok etkilemişti ki, davranışlarım da özgür olsaydım, bir daha sınava gitmezdim" sanırım en çok etkilendiğim cümle bu oldu. Kendimi bulduğum satırlar. Orta ikinci sınıfta tamda bu sebepten okulu bıraktım. Yapılan haksızlık karşısında çocuk yüreğimle o zaman bana doğru geleni yapıp bütünleme sınavlarına gitmedim. Neyse. En azından kendi kararımı verebilecek kadar özgürmüşüm
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.