Fikrimce siyasi bir romanı eleştirmek oldukça zor. Çok fazla siyasi veya politik bilgim olmadan bu kitabı eleştirmeye çalışacağım.
Kitabın 30. baskısında Celal Üster'in ön sözünde belirttiği gibi bazı kitaplar farklı yaşlarda okunduğunda farklı anlamlar çağrıştırıyordu. Tıpkı, şuan yirmili yaşlarda okuduğum bu kitabı kırıklı yaşlarda tekrar okuyacağım da yeni şeyler keşfedeceğim ben gibi. Çünkü bu ve buna benzer okuduklarım arasından bir kaç kitap, örneğin yabancı, dönüşüm gibi, tek seferde okunup anlaşılacak türden kitaplar değiller bana göre.
George Orwell'ın okuduğum bu romanı bir baş kaldırının bir direnişin öyküsü. Winston adlı karakterin dilinden anlatılan romanda, 1980 li yıllar oldukça karanlık ve pasif geçmektedir. Adeta zalim bir diktatör halkına kan ağlatmaktadır :) Winston yaşanan ağır koşulların saçmalığından ve çocukluğuna dair gördüğü kabuslardan etkilenerek bir şeylerin ters gittiğinin farkına varır ve bu düşüncelerini okuyucu ile paylaşır. Fakat yaşadığı hayatın adil olmayışını bile düşünmesi bir suçtur.(düşüncesuçudur) Kendisi gibi düşünen Julia ile tanışır ve yasak olan bir çok şeyi beraber yapmaya, hayatın tadını çıkarmaya başlarlar.
Bir şekilde başından beri Winston'ın tüm o "bir yanlış var eskiden böyle değildi hayat böyle olmamalı" düşüncelerine rağmen çok güçlü bir karakter olmadığının bilincindeydim. Çünkü bence George Orwell da bunu istemiş. Bize böyle bir durumda bir insanın psikolojisini, olması gerekeni ve sonucu yazmış. Ben inanıyorum ki gerçekte de bu şekilde olurdu. O yüzden George Orwell istediğini çok iyi bir şekilde romanına yansıtabilen bir yazar.
Burdan sonrasında biraz spoiler geçebilir.
Bir şekilde Goldstein'in kitabı Winston'ın eline geçtiğinde kitabın çok farklı gelişeceğini düşündüm. Evet istediğimiz o bölüme geldik işte şimdi büyük birader gününü görecek falan derken ters köşe oluyorsunuz ve bilin bakalım aslında size o kitabı veren kişi kimdi :) Yinede olması gereken son buydu. Çünkü başından beri verilen mesaj buydu. Kaçacak yeriniz yoktu. Casuslar her yerdeydi. Göz her yerdeydi.
Kitabı okurken aynı durumda ben olsaydım o dönemde yaşasaydım nasıl çekilmez bir hal olacağını hep düşündüm. Şimdi bile hayata zor derken Winston'ın durumunda olmayı bile düşünemiyorum. Umarım bir gün dünya böyle bir acıyı çekmek zorunda kalmaz.
"Güzelim kestane ağacının altında
Ben seni sattım, sen de beni."
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.