Narziss ve Golmund eseri ile Dorian Gray’in Portresi eseri aynı zamanda okumuş olmam güzel bir denk geliş ve öğreti oldu. Çünkü eserlerden birinden bahsederken aslında diğerinden de bahsediyormuşum hissi doğdu hep içime.
Bunun üzerine eserlere dair herhangi bir makale veya tez çalışması var mı acaba diye bir araştırmaya girdim ve evet, iki eseri tek bir makalede incelenirken buldum!
Bundan dolayı iki esere de aynı inceleme yazımı bırakacağım.
İki eserde de Narsizm olguları karşımıza çıkmakta. Bunu gözümüze soka soka değil ama kurgunun içerisinde vermiş bize yazarlar.
Bilindiği üzere Narsizm kelimesinin kökeni Narkissos mitinden gelmektedir. Eserler bu mitin edebiyat şeklinde bizim karşımıza çıkmasına olanak sağlamaktadır. Ama hayır eserler kesinlikle mitolojik eserler değildir! Mit daha modernize şekilde eserlerin içine kendini sızdırmış ama “ben buradayım” diye de bağırmamaktadır.
Nedir bu eserlerdeki benzerlikler?
1. Anne olgusu: Dorian Gray’in Portresinde de, Narsizz ve Golmund’da da baş karakterler ilk çocukluk dönemlerinde annesiz kalmışlardır ve anneye ilişkin çevrelerinin “olumsuz” olarak adlandırdığı anılar mevcuttur. Bilindiği üzere narsistik olguların temeli, ilk çocukluk dönemlerinde atılmaktadır. Eserlerde baş karakterlerin anne açısından yoksunluğu ve bu yoksunluğun diğer ebeveynler tarafından giderilmemesi ilerideki Narsizm’in temelinin sebebini gayet açık bir şekilde sunmaktadır. Dorian Gray’in Portresi eserinde annesizlik olgusuna göndermeleri bir iki yerde görsek de Narziss ve Golmund eserinde “anne” ve “ilk ana” olguları Havva ve Meryem üzerinden okuyucuya kitap boyunca sunulmaktadır. Bilindiği üzere Hermann Hesse psikanalizle oldukça ilgili bir yazardı.
2. Ego İdeali: Ego ideali, kişinin olmak istediği imgeler veya arzulardır. Eserlerde de çocukluktan yitirilmiş narsistik doyumun ilerleyen yaşamda hatırlatan veya bunu doyuracağını umdukları bir ego idealine dönüştüğü gözükmektedir. Dorian Gray’in Portresin’de Dorian’ın ideali kendi portresidir. Hatta Dorian kendi portresine öyle hayran olur ki, Narkissos mitindeki Narkissos’un suya yansımasına âşık olması akıllara gelir. Narziss ve Golmund’da ise Golmund’un ideali Narziss’tir.
3. Uyanış: Oscar Wilde eserinde Dorian’ı uyandıran Lord Henry Wotton, Hermann Hesse eserinde Golmund’u uyandıran ise Narziss’tir. Bu uyanışlardan sonra hayata bakış açısı değişir ve yeni arayışlar başlar.
4. Haz ve ölüm: İki eserde de bu iki kavramın geçişleri yoğun şekilde okuyucuya sunulmaktadır.
5. Sanat: Narsistik kişilik özelliğindeki bireyler geçmişindeki boşlukları doldurmak için genelde yaratıcılığa başvurarak bu eksikliği kapatma eğilimindedirler. Kitaplarda bundan dolayıdır ki sanat ön plandadır. Örneğin, Narziss ve Golmund eserinde Golmund, annesizlik deneyimlerini annesinin heykelini yaparak kapatmak istemektedir.
6. Eserlerde iki baş karakter de bir küçümseme eğilimi içerisindedir ki bu da narsizmin bir diğer özelliğidir. Ya kişileri aşırı idealize ederler ya da aşırı küçümserler. Narkissos mitinde Narkissos’un kendisine âşık olan su perisini küçümsemesi gibi.
Meraklısına, keyifli okumalar...
·
24 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
