Kitabı okumak isteyenler için tavsiyem bu kitabı okumadan önce Schopenhauer okumalarıdır.
Arthur Schopenhauer'un nihilizm felsefesinden sonra Sartre'in varoluşçuluğuna güzel bir serüven oldu bu kitap benim için.
Kitap içerik olarak ağır olsa da üslubu sizi kendine çekiyor.
Kitabı bitirdiğim zaman yalnızlık artık çok da korkunç gelmiyordu bana, bazen yaşadığımız o bulantı anları da. Bir yerde okumuştum "Acı hissedilmek ister." Acıyı hissetmedigimiz ve ondan kaçtığımız zaman taneciklerine ayrılır ve yayılır içimizde. Biz o acıyı kabul etmedikçe içimizde her zerremize yayılır ve bize meydan okurcasına kurulur. Acıyı hisset ve içinde tut yayılmasına izin verme. Bu Sartre'nin bulantısı için de geçerli. Bulantıyı hissetmediğimiz zaman bulantı bizi ele geçirir. Bir nehrin yaprağı sürüklemesi gibi bizi istediği yere yönlendirir. Sartre'nin bulantıyı yaşarken betimlemelere başvurması ve ayrıntıları didik didik etmesi artık o bulantıdan haz aldığını gösterir.
··
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.