Henüz ilk sayfalarındayken, içimde yer edeceğini hissettiğim ve sonunda da çok beğendiğim bir kitap oldu. Zorlu yaşam koşullarını ve türlü acıyı, birbirleriyle mektuplaşarak unutan, içlerini döken iki insandan bahsedilmiş... Bu iki insan; birbirlerine komşu olacak kadar yakın olsalar da aslında bir o kadar uzaklar çünkü asırlardır, elalem ne der düşüncesi, adeta evrene yön veriyor. İnsanların söyleyeceklerinden, düşüncelerinden anlamsızca korkuyoruz. Bu yüzden de yapmak istediklerimizi ve geriye kalan her şeyi erteliyoruz.
Altını çizeceğim, bu kadar fazla cümleye sahip bir kitap daha okumamıştım. Elbette herkesin düşüncesi farklı olabilir ancak böyle bir eseri varken, yazarın Suç ve Ceza kitabının daha ön planda tutulmuş olmasını talihsizlik olarak görüyorum. Okunacak çok kitap var ve umarım böyle güzel eserlere, daha çabuk rast geliriz.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.