#okudumbitti
#AyşeKulin
#Nefesnefese
#460sayfa
Selam kitap canlar. Kitabı şuan bitirdim ve sıcağı sıcağına yorum yapmak istedim. Okurken o kadar çok duygudan duyguya geçtim, o kadar çok şey düşündüm ki silinip gitsin istemedim hiçbiri
Nefes nefese adı gibi bir solukta okumak isteyeceğiniz bir kitap. Okuyupta beğenmeyen olmuş mudur acaba diye sordum kendi kendime. Kitabı bitirdiğimde dudaklarımdan dökülen ilk sözcük "gelmiş" oldu kocaman bir tebessüm ve gözyaşı eşliğinde.
3233.... Hepimiz için ne kadar sıradan bir sayı değil mi? Ama hayır bu bir sayı değil, bu acının, çaresizliğin, gözyaşının ifadesi... Bununla ilgili satırları okurken "3233'ün hikayesini okumadan ölmeyin" dedim içimden. Hani şu kitabı okumadan ölmeyin dedikleri gibi.
Çizgili pijamalı çocuk kitabını anımsadım sık sık. 3233 de o kamplardan birindeydi dedim okuyanlar bilirler oradaki insanlık dışı muameleyi.
Sonra Tarık ile Ferit arasındaki dostluğu düşündüm uzun uzun. Hep dediğim birşey vardır benim. Hayatınızda on yıllarca olan biri ile dostluğunuz ortalama bir dostluk olabiliyorken, yeni tanıştığınız biri hayatınızda ciddi anlamda bir dost olabiliyor kısa bir sürede. İşte bunun nasıl olabildiğinin cevabı Tarık ile Ferit'te. Yaşanmışlıklar...
Diğer taraftan Macit'in bir psikolog görüşmesi var ki oradan da çıkarılacak çok dersler var. Özellikle psikoloğun Macit'e verdiği cevaplar neyse birkaç alıntıyla iyi geceler diyeyim
"İçi boşalmış bir adam, bir kadavra! Savaş buydu işte ve eses zafer masada kazanılırdı, meydanlarda değil" siyasetin acı yüzü
"Oysa resepsiyonda çalışan gariban memurlarla dünya politikası ile hiç ilgisi olmayan birkaç kara bahtlı seyyah ölmüştü onların yerine. Bir sürü masum insan kolunu, bacağını, gözünü kaybetmişti" hep öyle olmuyor mu zaten filler tepişir, çimenler ezilir
"Kimseyi tanımadığın ülkede yalnızlık zor değil Benoit, ama tanıdığın herkesin çok yakının, ailen, akraban veya arkadaşın olduğu bir muhitte dışlamak kadar kötü şey yok" din dil ırk ayrımı yüzünden hemde. Yazık ki günümüzde halen çok ta değişen bir şey yok
"Ölüm uzaktayken korkutmuyordu insanı. Ama tam karşınızda durup gözlerinizin içine baktığında, hemen kurtulmanız gereken amansız bir düşman dönüşüyordu"
"Ne tuhaf, kırk yıllık arkadaşı Muhlis dururken, sırdaş olarak Tarık'ı seçmişti kendine" iyiki de öyle yaptı
"Koridorun penceresinden çok uzaklarda ışıklar gözüküyordu. Bir ışık yanabilecek miydi onun da hayatında bir gün" 3233 yorum bitince Edip akbayram gidenlerin türküsünü açıp dinleyeceğim. Heralde Bi on defa dinlerim
"Edirne kurtuluş demekti. Varış demekti. Barış demekti. Yeni bir yaşama başlangıç, yeniden doğuş demekti" bu hikayenin gerçek kahramanlarını minnet ve saygıyla anıyorum
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.