Efsane ile gerçekliği birbirine katan bir roman.
Iyiligin kötülük karşısındaki boyun egişini okuduysak da aksine iyiliğin en kaba, çirkin bir şekilde itaat altında bile hicbir zaman bitmemesi gerektiğini anlatıyor.
Beyaz gemi, tamamen adini bilmediğimiz bir çocuğun saf umutlariyla kendi iç dünyasına tanık oluyoruz. bu da Kirgiz halkının o zamanlar Rusya'ya karşı bir kurtulma umudu olarak degerlendiriyorum.
Rusya nin yayilımcı komünizm anlayışıyla bilinen Orozkul karakterinin çocuğu olmaması da komünizm in elbet bir gün biteceğine dair yazarın yorumu olarak görüyorum.
Akıcı bir dili var, gayet anlaşılır.... Hayal dünyamıza akis tutan güzel tasvirleri de yazarın bu konuda hakkını vermek lazım
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.