Yine pikniğe giderken başlayıp dönüşte bitirmiş olduğum bir Stefan Zweig kitabı daha.. Psikolojik tasvirleri o kadar güçlü ve gerçek ki, karakteri o kadar hissediyorsunuz ki.. Bu yazarı seviyorum. Amok Koşucusu'nu okurken hissettiklerimi aslında şu alıntılarla özetleyebilirim:
"Yardım etmek için de bu duyguya ihtiyacınız vardı, karşınızdakinin size ihtiyacı olduğu duygusuna.." Bu yüzden ezilip büzülmeden yardım isteyen birine el uzatmadaki isteğimiz çok güçlü olmuyor çünkü çok masum sandığımız bu yardımseverliğimizin bile arkasında bir kibir yatıyor.
Ve " İnsan, son bir parça dışında her şeyini kaybettiğinde umutsuz bir cesaretle, ateşli bir kararlılıkla o son parçası için mücadele eder."
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.