Bu kitabı liseye başladığımda yani bir 4-5 yıl önce okumuştum sanırım. O zamanlar Grinin Elli Tonu’nun filmi yeni çıkmıştı ve bu tarz hikayeler nedensizce ilgimi çekiyordu. O dönemde okuduğumda Ignazio diye ölüp bittiğimi hatırlıyorum. Ancak şimdi 3. kitabını aldığım için tekrar okuduğumda kitabın ne kadar çok Elli Ton çakması olduğunu anladım. Cinsellik beni rahatsız eden bir şey olmasa da kitabın neredeyse her sayfasında olmasına gerek var mıydı bilemiyorum. Yazarın biraz ticari kaygıya düştüğü açık bir gerçek.
Kitap genç bir üniversite öğrencisiyle 38 yaşındaki bir “iş” insanının aşkını anlatıyor en basitiyle. Karissa maddi olarak refah seviyesinde olmadığı için basit takılırken Ignazio onun önüne resmen dünyaları seriyor. Lüks yemekler, kıyafetler, arabalar, Las Vegas vb. Aralarında bu şekilde bir aşk yaşanırken Ignazio’nun geçmişiyle Karissa’nın bir şekilde bağlantılı olması aralarındaki ilişkiyi değiştiriyor.
Kitabı okurken kendimi Karissa’nın yerine koydum, şu an onunla aynı yaştayım ve onun yaptığı şeyleri yapar mıyım diye düşündüm. Birden bire önüne çıkan adamla 2. görüşmede sevişmek, şak diye aşık olmak, birkaç gün sonra ise nişanlanmak... Biraz hızlı geldi bana bu ilişki. Ama böyle kitapların tabiatının da bu olduğunu biliyorum. Saf salak bir kızla yakışıklı, zengin ve kudretli bir erkek. Çok da büyük bir numarası yok yani.
Kitap klişe dolu olsa da aslında bir şekilde kendini okutturuyor. Özellikle de sonunun açık uçlu bitmesiyle bir sonraki kitabı da merak ettiriyor. Bu açıdan yazarın iyi bir iş çıkardığını söyleyebilirim.
Kesinlikle kötü bir kitap olmasa da çok büyük beklentilerle okumamak gerek bence. Standart bir aşk hikayesi okuyacağınızı ve içinde biraz “polisiye” olabileceğini düşünüp elinize alırsanız eğer oldukça beğenirsiniz.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.