"...Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın. Belki de çok az. O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum... Az...
Sen de fark ettin mi az dediğin küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yuzbinlerce cümle var..."
İnsanın kendine bile söylemeye cesaret edemediği o kadar çok söz var ki bu iki harf arasına sıkışıp kalan. Bazen ruhunun derinliklerine gömdükleri bir daha hatirlamamacasına, bazen de dilinin ucuna kadar gelen fakat çıkarmamak için ağızdan, tüm gücüyle yutulan bir tükürük misali ve boğazdan yakarak aşağıya dökülen nice söylenmemiş cümleler...
Bu kitap söylenmemişlerin sözcüsü, cesaret dahi edilemeyen ne varsa hepsinin kılavuzu olmuş. Dert de derman da bir olmuş "Derda" da. Hakan Günday'a saygıyla, Oğuz Atay'a özlemle...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.