Filmini defalarca izlediğim ve her izleyişimde müthiş etkilendiğim filmin kitabını okumak ayrı keyifti. Bir çocuğun yani Barış'ın gözünden hapishanede nefes almaya çalışan insanların hayatına, İnci'ye yazdığı mektuplarla tanık oluyorsunuz. Küçük Barış, özgürlük kavramını uçurtma ile simgeleştirmesini her mahkumun içinde bulunduğu psikolojik durumu çocuk dünyasından anlamaya, sorgulamaya ve anlatmaya çalışıyor. Siyasi suçluların hapishane hayatında bile paylaşmayı bilmesi, haksızlıklara karşı refleks geliştirmesi ile bulundukları kafesi bir nebze yaşanılır kılmaya çalışmasının yanında sıradan kader mahkumlarının eğitim sevilerinin düşük olmaları nedeni ile kavgadan, gürültüden, haksızlıktan dolayı hayatlarını daha da çekilmez hale getirmeleri ibretlik bir manzara.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.