Kitap Dostoyevskinin tam anlamıyla Dostoyevski olmaya başladığı bir eseri, yazarın beğendiğim bir romanı daha. Kitaptaki başkahraman Dostoyevskinin öteki ben ile yazdığı bir kitap yazarın; insanlara bakış açısı, hayata olan bakış açısı ve kendisiyle ilgili düşüncelerinden izler taşıyor. Herkesin kitapladığında olması gereken ve yazarın mutlaka okunması gerekilen kitaplarından biri. Kitapta çok fazla diyalog yok. Genellikle başkahramanın aklından geçenler birinci kişinin ağzından anlatılıyor. Başkahramanı özetleyecek olursak; asosyal, geçmiş hesaplardan bir türlü kurtulamayan, değer göremeyeceğini bildiği halde ve istenilmediği halde sosyal ortamlara girip küçük düşen sonra kendi kendine sinirlenen ayrıca kibirli, gururlu ve hayatı sadece kendisinin kavradığını diğer herkesin boşuna ve anlamsızca yaşadığını ama aslında kendisinden daha iyi olan insanların olduğunu ve onları kıskandığını kendisine bile itiraf edemeyen biri. Kitap belirli yaş evreleri geçtikçe tekrar okunması gerekilen çünkü hayatın her döneminde farklı şeyler anlayacağınız bir kitap. Aslında kahramanın gözünden bize insanların ruhlarındaki gizli noktaları anlatıyor (neredeyse her kitabında yapıyor tabi). Kahramanın; gördükleri, yaşadıkları, hissettikleri ve düşünceleri aslında çok tanıdık geliyor herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir kahraman.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.