Kitapta ki en beğendiğim cümle: "İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır...
▫▫▫
Kitabın sade ve akıcı bir dili var. Her sayfasını bir sonra ki sayfasında ne olacak diye merakla okudum. Açıkcası sonunun kötü biteceğini hiç ummamıştım. Ama romanın vermek istediği mesaj beni çok etkiledi. İyiliğe kötülükle değil, iyilikle karşılık vermemiz isteniyor ve bizi çevreleyen dünyaya ve kendi vicdanımıza karşı sorumlu olduğumuz hatırlatıyor.
.
Masalla gerçeği birleştiren bir eserdir. Geçmişi temsil eden dede ile geleceği temsil eden çocuk arasında dramatik bir ilişki kurarak insan duygu ve düşüncelerine kendine has yorumlar getirilir. Çocuk saflığın, bozulmamışlığın ve geleceğin sembolüdür. Aytmatov, çocuğun saf ve temiz dünyasından, hayatın acı ve çıplak gerçeğine uzanan bir roman kurgusunu anlatmaktadır. Ona göre; çocukluk, gelecekteki insan karakterinin tohumudur.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.