Yine bittiği için üzüldüğüm bir kitap daha. Sabahattin Ali'yi zaten çok çok severdim ama bu mektupları okuyunca bir ayrı yer edindi benim yüreğimde. O kadar nahif , o kadar ailesine düşkün ve o kadar düşünceli bir insan ki , iyi ki kitabı okumuşum dedim bitince . Ölümünü duyanlar , okuyanlar suçlu diye kaçıyor sanır. Ama haksızlıklar yüzünden artık boş yere hayatından günler harcamaya dayanamamış anladığım kadarıyla. O kadar zorlukların olduğu zamanlarda bile iyi bir eş ve iyi bir baba olmayı ihmal etmemiş , aksine depresif olsa bile sezdirmemiş ve ailesine daha bir özenle davranmış. Ruhunun güzelliği diyorum ve bitiriyorum. Mutlaka okuyun.
··
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.